Todo Es Según El Color...
Leo a Martin Pawley en Días estranhos una simple comparación entre audiencias del partido de ayer de España en el Mundial (que todo el mundo interpreta como un mogollón que casi paraliza al país) y los votantes que aprobaron el pasado domingo el Estatut en Catauña (que un sector importante de la prensa y el principal partido de la oposición considera altamente insuficiente):
O analista catódico proporciona os datos de audiencia do derby de futebol de onte, o España-Túnez: 8.652.000 espectadores vírono por Cuatro e 2.981.000 optaron pola retransmisión da Sexta. Son moitos, si, pero tampouco tantos. Só vinte e oito de cada cen persoas que teñen acceso a televisión; é dicir, setenta e dous de cada cen preferiron non velo.
Vinte e oito de cada cen. Foi unha porcentaxe significaticamente maior a que dixo si ao Estatut de Catalunya. Pero eses foron poucos, disque. O futebol, porén, "paraliza o país" e desata o fervor patriótico.
Leo a Josu Mezo en Mala Prensa una comparación también al respecto del Estatut, esta vez en el tiempo:
El Mundo, 21 de febrero de 2005, tras la aprobación en referendum de la Constitución Europea por un 76% de los votantes, con participación del 42%:
Rotunda victoria del 'sí' a la Constitución con una participación baja pero aceptable
El Mundo, 19 de junio de 2006, tras la aprobación en referendum del Estatuto de Cataluña por un 74% de los votantes, con participación del 49%:
La mayoría de los catalanes da la espalda al Estatuto que les define como 'nación'
La conclusión la contaba también el sagaz Pawley:
Xuraría que algúns cidadáns puntúan dobre.Y, en ciertos casos, ni puntúan.